nacija.hr

Evolucionistička kladistika – gradnja evolucionističkih kula u zraku

Evolucionistička maštanja i vjera u znanstveno nedokazane i nedokazive evolucionističke pretpostavke javnosti se obmanjivo prikazuje kao ozbiljnu i objektivnu znanost. Stvarnost je potpuno drukčija.

Ljudi koji vjeruju u ideju darvinovske makro-evolucije su u biologiji postupno nametnuli jednu praksu koje je javnost jedva svjesna. Umjesto uobičajenog načina gledanja na organizme po njihovim tradicionalnim grupiranjima, evolucionisti su ubacili jedan „potpuno evolucionistički način gledanja na prirodu.”[1] To je nametnuti vrlo različiti način tumačenja raznovrsnosti organizama koju nalazimo.

Zamišljeno navodno evolucijsko porijeklo organizma, a ne njegov izgled, postaje odlučujući čimbenik u grupiranju organizama.

To dopušta evolucionistima da ljude uvjeravaju da su ptice zapravo dinosauri, jer većina evolucionista vjeruje da te dvije skupine dijele više jedinstvenih karakteristika (izvedenih čimbenika ili sinapomorfa) jedna s drugom nego s drugim skupinama.

U tim novijim evolucionističkim radovima, uvedena su sofisticirana poboljšanja u analizi, s posebnim naglaskom na jedinstvenim karakteristikama, kao što su duge kosti, itd., koje se ne nalaze kod drugih skupina. Ovo je u suprotnosti s gledanjem na ukupne opće karakteristike kakvo je bilo uobičajeno u klasificiranju organizama kao što su su zmije i ptice.

U tim uspoređivanjima se razmatra veliko mnoštvo raznih čimbenika, a kod živih organizama kao glavni kriterij evolucionisti često koriste određene sličnosti u DNK. Evolucionisti vjeruju da što je veća sličnost DNK između dva tipa organizama, da je to bliža zamišljena evolucijska veza između njih, te da je manje vremena prošlo otkad su ti organizmi evoluirali jedan od drugoga. To može izgledati razumno ako netko vjeruje u makro-evoluciju. Ali, sličnosti u DNK su također i ono što biste očekivali od Božjeg stvaranja oduvijek odvojenih tipova organizama o kojemu svjedoči Božja Objava u biblijskoj Knjizi Postanka.

DNK određuje kakav će organizam biti, i gotovo da se podrazumijeva da će slični organizmi imati sličnu DNK, i da što su veće sličnosti, sličniji je i DNK obrazac, bilo da su organizmi evoluirali ili bili stvoreni od Boga.

Evolucionisti ponekad navodne evolutivne veze ilustriraju povezujućim linijama na dijagramima zvanim kladogrami, koji mogu biti izrađeni u umjereno različitim oblicima i tumačenjima. Na tim dijagramima, navodno evolucijski povezani organizmi formiraju grupu zvanu klad, koja može biti bilo koje veličine, ovisno od toga koje se jedinstvene karakteristke razmatraju.

Ako evolucionisti koriste pravu vrstu „jedinstvenih” karakteristika, mogu napraviti ogroman klad od svih živih organizama, i to se pokapa s evolucionističkim vjerovanjem da su svi živi oblici povezani.

Slika 1. Ilustracija jednostavne vrste kladograma za žive kralježnjake. Za evoluciju se smatra da se odvija prema gore, kroz dijagram prema živim vrstama ilustriranim na vrhu. Slova duž linija označavaju pojavu novih jedinstvenih karakteristika. Zapazite u ovom modelu da je osobina toplokrvnosti, W, evoluirala neovisno za ptice i sisavce paralelnom evolucijom. Kako se razmatra više karakteristika različitih grupa, pretpostavljaju se različiti i složeniji odnosi. Evolucionisti Benton i Cowen pišu da evolucionisti gmazove više ne smatraju valjanom grupom.

Slika 1. je pojednostavljen kladogram živih kralježnjaka. Oni su poznat primjer i ovaj je kladogram iskorišten za ubacivanje tog evolucionističkog koncepta u osnovni paleontološki udžbenik. Jedinstvene karakteristike se sugeriraju duž linija kladograma dok se penjete kroz te linije. Na tom dijagramu se naziv „tetrapodi” odnosi na četiri ekstremiteta svih grupa kad slijedite linije iznad te točke.

Ali stvarna slika postaje složenija. Kad se pozabavite detaljnijim jedinstvenim čimbenicima unutar kralježnjaka dobiva se drukčiji i složeniji odnos za kralježnjake nego na slici 1.[2]

Na primjer, evolucionisti Benton i Cowen pišu da tradicionalnu klasu gmazova (gušteri, krokodili, kornjače, zmije) evolucionisti više ne smatraju valjanom grupom (kladom) jer dijeli previše karakteristika s drugim grupama, osobito pticama.[2]

Treba imati u vidu da nediskriminatorna upotreba jedinstvenih karakteristika, koje se smatraju vrlo važnim, može ponekad sugerirati vrlo posebne evolucijske veze kao što ja ta da su ribe plućašice, koje su ribe sa neobičnom vrstom pluća, bliže kravama nego drugim ribama.[3]

Kladogrami na dijagramu obično ukazuju na to koji se jedinstveni čimbenici smatraju važnim u određivanju sugeriranog obrasca zamišljene evolucije.

Izbor tih čimbenika može biti važan, i prečesto za slične karakteristike, kakve su oko lignje i oko ribe, koje imaju istu osnovnu strukturu, jednostavno evolucionisti uzimaju da su evoluirale neovisno više od jednom (evolucionistička hipoteza paralelne evolucije, konvergencija), da otuda i nisu povezane. Ta vrsta evolucionističkog razmišljanja unosi puno nagađanja u pokušaje evolucionista da odrede zamišljene evolucijske odnose. S druge strane, kladogrami mogu biti vrlo sofosticirani i predstavljati složen proces koji pažljivo analizira jedinstvene sličnosti otkrivene među grupama organizama koristeći najkraću moguću putanju da bi predstavili te zamišljene odnose.

Stvarni problem s kladogramima je to da ti obrasci ne znače da su organizmi stvarno evoluirali na sugerirani ili bilo koji drugi način, i to neki evolucionisti iskreno i ističu – evolucionisti jednostavno makro-evoluciju uobičajeno podrazumijevaju kao da se zaista dogodila.

Kladogrami zapravo ukazuju na jedinstvene sličnosti, NE na evoluciju. Svatko može igrati kladogram „igru” s bilo kakvim raznovrsnim stvarima kakve su igračke ili kuće.

Slika 2. ilustrira predloženi „kladogram” za evoluciju damskih šešira, ali svi mi znamo da oni nisu evoluirali sami od sebe, niti od zajedničkog šeširskog evolucijskog pretka; oni su bili odvojeno jedan od drugoga inteligentno dizajnirani od strane inteligentnog dizajnera – čovjeka. Isto tako stvarnost u pogledu odnosa organizama može biti bitno drukčija od onoga što evolucionistički kladogrami ilustriraju.

Tako nam ovdje slika 2. ilustrira predloženi „kladogram” za evoluciju damskih šešira, ali svi mi znamo da oni nisu evoluirali sami od sebe, niti od zajedničkog šeširskog evolucijskog pretka; oni su bili odvojeno jedan od drugoga inteligentno dizajnirani od strane inteligentnog dizajnera – čovjeka. Isto tako stvarnost u pogledu odnosa organizama može biti bitno drukčija od onoga što evolucionistički kladogrami ilustriraju.

Biolozi koji su napustili evolucionističku vjeru podsjećaju da je kladistika među evolucionistima postala popularna zato što Linnéova taksonomija evolucionistima nije dala prijelazne evolucijske oblike koje trebaju da bi imali toliko željenu sliku evolucije koji žele oslikati iz fosilnog zapisa.

Znanstvenici kreacionisti upoznaju javnost s činjenicom da prijelazni evolucijski oblici još uvijek nedostaju zato što nikada nisu niti postojali, te da se darvinovska makro-evolucija nikada nije dogodila i da je znanstveno nemoguća.

Reference:

[1] Padian K. 2000. What the media don’t tell you about evolution. Scientific American 282(2):102-103.

[2] Cowen R. 2000. History of life, 3rd edition. Malden, MA, Berlin: Blackwell Science, Inc., Figure 3.9.

[3] (a) Benton MJ. 2000. Vertebrate paleontology, 2nd edition. Oxford,

London: Blackwell Science, p 32; (b) Cowen R. 2000. History of life, 3rd edition. Malden, MA, Berlin: Blackwell Science, Inc., p 50.

[4] Gee H. 1999. In search of deep time: Beyond the fossil record to a new

history of life. New York: Free Press, p 145.

Pogledajte i sljedeće:

(VIDEO) Nepostojanjem dokaza evolucije dokazuju teoriju evolucije!

Paleontologija i biologija objektivno: Sisavci nisu nastajali evolucijom iz gmazova

Laskanjem, klevetom i ismijavanjem do prijezira biblijske kronologije i vjere otaca i naučitelja Katoličke Crkve

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save











Loading…

Vezani članci